Pan Michał prowadził działalność w branży deweloperskiej od ponad kilkunastu lat. Firma specjalizowała się w realizacji inwestycji mieszkaniowych oraz sprzedaży lokali na rynku pierwotnym. Początkowo były to niewielkie inwestycje – kameralne budynki wielorodzinne oraz osiedla domów jednorodzinnych. Z czasem przedsiębiorstwo zaczęło dynamicznie się rozwijać. Rosnące zainteresowanie nieruchomościami, dobra koniunktura na rynku oraz zaufanie klientów pozwoliły na realizację coraz większych projektów.

Deweloper zatrudniał pracowników, współpracował z architektami, ekipami budowlanymi oraz pośrednikami nieruchomości. Każda kolejna inwestycja była efektem wielomiesięcznej pracy, ogromnej odpowiedzialności oraz wieloletniego budowania marki. Firma cieszyła się dobrą opinią, a mieszkania sprzedawały się jeszcze na etapie budowy.

Momentem przełomowym okazała się pandemia COVID-19. Niepewność na rynku, ograniczenia administracyjne, problemy z dostępnością materiałów budowlanych oraz nagły wzrost ich cen zachwiały płynnością finansową przedsiębiorstwa. Wiele rozpoczętych inwestycji zaczęło generować coraz wyższe koszty, których nie sposób było wcześniej przewidzieć.

Dodatkowo część klientów wycofywała się z zakupu nieruchomości lub wstrzymywała decyzje o podpisaniu umów. Banki zaostrzyły procedury kredytowe, co znacząco ograniczyło liczbę osób zdolnych do uzyskania finansowania. Sprzedaż mieszkań wyraźnie spadła, podczas gdy raty kredytów inwestycyjnych, zobowiązania wobec wykonawców oraz koszty utrzymania prowadzonych inwestycji rosły z miesiąca na miesiąc.

Najpierw pojawiła się niepewność. Klienci zaczęli wstrzymywać decyzje zakupowe, część rezygnowała z podpisanych wcześniej rezerwacji, a banki znacząco zaostrzyły procedury kredytowe. Z dnia na dzień sprzedaż mieszkań zaczęła spadać.

Jednocześnie koszty prowadzenia inwestycji rosły w tempie, którego nikt wcześniej nie przewidywał. Ceny materiałów budowlanych zaczęły gwałtownie wzrastać. Problemy z dostępnością surowców wydłużały terminy realizacji inwestycji. Dochodziły kolejne podwyżki kosztów energii, transportu i usług wykonawczych.

Pan Michał przez długi czas próbował utrzymać firmę na stabilnym poziomie. Ograniczał koszty tam, gdzie było to możliwe. Prowadził rozmowy z kontrahentami. Szukał nowych źródeł finansowania i robił wszystko, aby nie zatrzymywać rozpoczętych inwestycji. Chciał wywiązać się wobec klientów, pracowników i partnerów biznesowych.

Z każdym kolejnym miesiącem sytuacja stawała się jednak coraz trudniejsza.

Wpływało mniej nowych zleceń. Sprzedaż mieszkań nie nadążała za rosnącymi kosztami realizacji inwestycji. Zobowiązania zaczęły narastać szybciej niż możliwości ich regulowania. Każdy kolejny telefon od wierzyciela wywoływał coraz większy stres. Pojawiły się bezsenne noce i poczucie, że wieloletni dorobek życia zaczyna wymykać się spod kontroli.

Najtrudniejsze było jednak poczucie odpowiedzialności. Nie tylko za własną firmę, ale również za ludzi, którzy od niej zależeli. Za pracowników. Za klientów oczekujących na zakończenie inwestycji.

Pan Michał wiedział, że dalsze odkładanie decyzji może doprowadzić do sytuacji, z której nie będzie już wyjścia.

Właśnie wtedy zdecydował się na restrukturyzację.

Po szczegółowej analizie sytuacji finansowej rozpoczęto działania mające na celu uporządkowanie zadłużenia i zatrzymanie dalszego pogłębiania kryzysu. Rozmowy z wierzycielami pozwoliły wypracować rozwiązania, które realnie odciążyły przedsiębiorstwo i umożliwiły dalsze funkcjonowanie firmy.

Łączna wysokość zadłużenia Pana Michała wynosiła – 794 940, 97 zł, w tym umorzone zostało 573 210, 86 zł odsetek oraz 100 318, 18 zł kapitału.

W ramach postępowania restrukturyzacyjnego Pan Michał otrzymał harmonogram spłat, który został dostosowany do realnych możliwości finansowych. Dzięki temu miesięczne raty przestały być ciężarem niemożliwym do udźwignięcia. Przedsiębiorstwo odzyskało przestrzeń do dalszego rozwoju oraz stopniowej odbudowy płynności finansowej.

Proces wychodzenia z kryzysu nie wydarzył się z dnia na dzień. Wymagał czasu, cierpliwości i konsekwencji. Jednak krok po kroku sytuacja zaczęła się stabilizować.

Dziś Pan Michał nadal prowadzi swoją działalność. Spokojniej. Świadomiej. Bez ciągłego strachu przed kolejnym telefonem czy pismem od wierzyciela.

Wielu przedsiębiorców w podobnej sytuacji czeka zbyt długo z decyzją. Czasami traktują ją jako przyznanie się do porażki. Tymczasem podjęta w odpowiednim momencie, bywa jedynym sposobem na uratowanie tego, co budowało się przez całe życie.